Frontberichten: Leerkracht Connie



Hallo allemaal, ik ben juf Connie. Ik deel graag mijn belevenissen van het lesgeven vanuit huis.

Deze situatie was wennen voor ons allemaal. In het begin probeerden we met iedereen via Hangouts contact te krijgen, wanneer dit niet lukte deden we het via een WhatsApp videogesprek. Daarnaast hebben we in het begin ontzettend veel mailverkeer gehad met de ouders. We maken nu veel video’s via YouTube om de kinderen de mogelijkheid te geven om aan schoolwerk te zitten wanneer het hen (en de ouders) uitkomt.
Toch blijft het altijd leuk om de kinderen live te zien. Zo is er ruimte om te peilen of alles goed gaat en om met ze te kletsen. In de eerste Hangouts gesprekken lieten sommige kinderen hun complete inboedel en speelgoedkast aan het scherm voorbij komen…

Soms zijn er nog ouders in beeld die hun kind veel ondersteunen bij de videogesprekken. En natuurlijk was er dat ene moment waarop een kind moe of boos tegen zijn/haar moeder uitriep: “De juf doet veel liever, je bakt er niks van”. Daarop heb je natuurlijk een aantal coachende gesprekken via de mail. Dan zijn er ook kinderen die al lang alles zelf bedienen en dat ene kindje dat super braaf achter haar computer bleef zitten terwijl de accu van de laptop leeg was.

Het is heel raar om op deze manier les te geven. Geen klas, geen collega’s en nog heel onzeker over alle nieuwe programma’s en ontwikkelingen… Ik heb nu opeens een soort kantoorbaan in de ICT. Een trage laptop, waarop allerlei programma’s niet of slecht met elkaar samenwerkten. Ik heb echt wel een (paar) keer wanhopig achter mijn inmiddels nieuwe laptop gezeten: Essentieel wachtwoord van je schoolaccount, waar ALLES achter hangt kwijt/verkeerd ingevoerd. Directeur moet nieuw wachtwoord als beheerder instellen, die ga je echt niet meer bellen om half elf… Maar morgen is je eerste Hangout met een groepje al om 9:00 uur. Kortom, alle collega’s hebben zo hun eigen persoonsgebonden ervaringen.

Ik heb gemerkt dat ik ontzettend veel leer in deze periode. In de jaren 80 zaten we op een P2000 dicteetjes te programmeren. Ergens heb ik in de jaren 90 nog eens een “digitaal rijbewijs” gehaald en dan was er nog eens een uurtje nascholing beschikbaar voor omgaan met het digibord. Nu is alles vloeibaar geworden en leren we in 3 weken tijd meer dan anders in 10 jaar. De hulp van mijn supercollega’s stel ik zeer op prijs. Ik leer heel veel van ze en ze zijn altijd bereid op hun kennis te delen. Wat ik nog moet gaan leren is het op tijd ‘rekken en strekken’, want mijn rug protesteert na al dat zitten…

De kinderen gaan met deze situatie heel natuurlijk om. Waar ik in de eerste week tegen een collega zei dat ik niet met mijn hoofd in beeld zou gaan, zijn alle kinderen volkomen zichzelf en maakt het ze niet zo veel uit hoe je er nou eigenlijk op beeld uitziet.
Ze komen volkomen als zichzelf over. Waar wij ons druk maken om de SLO-doelen, vergeten we dat de kinderen een enorme sprong maken in hun digitale ontwikkeling en ook het spreken krijgt een behoorlijke impuls. Een geweldig voorbeeld: Twee meisjes waren na de Hangout met de klas alle twee in hun eigen roze meisjeskamer aan het spelen. De ene speelde het kind en de ander speelde de moeder. Tussen hun communicatie zat alleen de Ipad met de Hangout. En dit na de eerste groeps-Hangout!

Ik ben blij verrast dat de ouders zonder klagen dit hele pakket op zich nemen. En dat dat ook nog eens enorm goed werkt. Ook zij hebben last van printerinkt die op gaat of wachtwoorden die ze kwijt zijn.

Wat mij ook verraste was een lief berichtje die ik tijdens mijn diner binnenkreeg. We gingen eten, ik zet mijn bord naast mijn open laptop en zie in de chat van groep 4 ineens 5 zoentjes met “Ik mis je…” verschijnen. Ik antwoord impulsief; “Ik mis je ook.” Vervolgens bedenk ik me dat hij bij de laptop zit, dus ik klik snel de camera aan. Wie verschijnt er in beeld? Een volwassen man in een auto die ik nog nooit gezien had. De vader van het jongetje legt me ook verbaasd, half lachend uit, dat het jochie op zijn account bezig is.

Zo krijg je nou praatjes.

Deel deze pagina:

Contact

Neem contact met ons op!


Het UN1EK servicebureau is gevestigd in Vlaardingen. Op onze locatie in de Emmastraat werken de collega’s van het bestuur, de klantenservice en de afdelingen P&O, financiën, facilities, kwaliteit en communicatie. Op de pagina Servicebureau vind je de snelste manier om met onze medewerkers van deze afdelingen contact op te nemen. Of vul het contactformulier in, dan reageren wij zo snel mogelijk!


Neem contact op!