UN1EK blog: Een kind – zoveel meer dan cijfertjes alleen!

Wij zijn UN1EK! Onze blogger ‘Juf Babette’ werkt bij CJBS ’t Kompas en schrijft over haar gedachten en belevenissen binnen en buiten de klas.

Januari, de eerste maand van een heel nieuw jaar. Iets met goede voornemens, elkaar de beste wensen toewensen en een frisse nieuwe start voor velen. En daar heb je direct mijn issue… Een frisse nieuwe start, maar wat staat centraal deze maand? Juist, de halfjaarlijkse cito-toetsen. Lekker fris starten? Direct voor de leeuwen geworpen zul je bedoelen!

Om nog maar niet te spreken over de voorlopige adviezen die al lang vergeven zijn aan onze toekomstige brugpiepers. De definitieve adviezen die direct op deze toetsstrijd volgen en de eindtoets van het basisonderwijs die dit alles wel dient te bevestigen. Wat als de weg van jouw kind niet zo vlekkeloos of soepel verloopt? Weg kans? Weg opleiding? Weg toekomst? Weg kind?

Ik wil je laten nadenken vandaag. Want een kind vind ik zoveel meer waard dan cijfertjes alleen. En dat mis ik nu echt in onze tijd in ons onderwijs. Kinderen gaan voor een nummer want anders ben ik niet goed genoeg. En mijn hart is diep geraakt op zulke momenten. Pardon, niet goed genoeg? Resultaten zijn belangrijk (natuurlijk), maar welk resultaat is zo belangrijk dan? Een totaal mensbeeld-resultaat? Of een opleidingsresultaat?

Ook ik ben niet compleet zwart-wit denkend. Ook ik kan de voordelen en het goede karakter van toetsen, jezelf vergelijken en jezelf goed op de kaart zetten begrijpen en uitdragen in mijn onderwijs. Sterker nog, wil je jezelf ontwikkelen dan zul je jezelf ook moeten controleren. Vergelijken is goed voor de competitiestrijd in het kind zelf en controle biedt nu eenmaal zekerheden.
Een interne competitie zou ik bij een ieder kind willen aanwakkeren. Intern concurreren met jezelf, enthousiast raken, nieuwe dingen leren, jezelf controleren, resultaten vergelijken en je groei bepalen. Juist, ik spreek van groei. Want groeien doen we altijd. Zelfs onbewust. Misschien dit jaar nu net even niet op dat éne vak. Maar sociaal kom je ineens sterk uit de hoek en je hebt je verlegenheid overwonnen. Klaar voor de toekomst! Jammer dan, niet te meten, geen cijfer, dus geen ontwikkeling.

Van de lastige ontwikkelingen moeten we een leerproces maken. Leren vanuit intrinsieke motivatie. Werken vanuit een stukje begripsvorming, medeleven, stimulatie met mogelijkheden en prachtige kansen laten zien en horen. Je komt er dan altijd sterker uit!

Dus lief kind in het basisonderwijs nu: Zie deze toetsstrijd als een interne competitie. Alleen voor jou, als stimulans. Niet als de rode draad voor jouw toekomst. Misschien als lifeline, hieromheen kun je vrij bewegen en balanceren. Zo lang je groei creëert en als compleet mens leert. Want wie jij bent in het leven, dat bepaal jij!

Ben jij al klaar voor jouw toekomst?
In wens je veel inspiratie toe…

Liefs,
Babette

PS: Aangewakkerd door de positieve berichtgeving dat het basisschooladvies op het voortgezet onderwijs na twee jaar nog eens geëvalueerd kan worden en de toekomstplannen bijgesteld kunnen worden zodat het kind uiteindelijk écht op zijn of haar plek zit. Meerdere kansen, dát is belangrijk!

Meer lezen van Babette en haar collega Kim? Volg hen op de mamablog Xazoe lifestyle