Blog: Kinderen doen niet wat je zegt

Babette t Hart - bloggerWij zijn UN1EK! Onze blogger ‘Juf Babette’ werkt bij CJBS ’t Kompas en schrijft over haar gedachten en belevenissen binnen en buiten de klas.

Een gezellige avond in oktober. Terwijl we visite hebben, gaat de deurbel. “Verwacht jij iemand?” “Nee, jij?” Mijn vriend doet de deur open en het enige dat ik door een dichte gangdeur hoor, is het harde gegiechel van een jongen. Direct zo’n aanstekelijke lach waar je niet omheen kunt. Het kan er ook maar één zijn: die oud-leerling met die brede grijns en harde lach!

Ik stap op en loop naar de deur. En mijn vermoeden wordt bevestigd. Samen met zijn vriend staan ze aan de deur van hun oude juf om even een praatje te maken. Ja, in het kader van Halloween, maar daar bleef geen steek van over. Tip van de juf: bereid je dan goed voor als je aan de deur van de juf staat… Maar heerlijk dat ze het belangrijk genoeg vinden om een praatje te maken. Daar heb ik het al die jaren voor gedaan. Een praatje over hun nieuwe school, uiteraard wat verwacht je anders? Het zit in mijn hart en nieren. Conclusie: een aantal vervelende kinderen in de groep. Even doorvragen: ze proberen stoer te doen en de opdrachten niet te maken. “Lastig om er niet aan mee te doen, zeker?” “Nee hoor juf, ik vind het gewoon vervelend!” “Waar zul je het hebben? Sta je ineens aan de andere kant…” Dat vonden ze toch eigenlijk wel gek, ja. Arme juf toen…

Dit is niet voor het eerst. Er staan regelmatig kinderen voor mijn deur of ze kijken mee in mijn boodschappenmandje. Stiekem vind ik dit wel leuk. Ik ben een echte buurtjuf. Ik woon op 5 minuten fietsen van mijn school en vind het niet erg als ik kinderen tegenkom. Misschien ook een stukje sentiment hoe ik als juf voor de klas sta, hoe ik ‘opgegroeid’ ben in mijn onderwijscarrière. Na mijn afstuderen ben ik direct in het Jenaplanjasje gerold. Eerst was het nieuw: verkennen, daarna ging ik het echt doen, nu bén ik Jenaplan. In mijn onderwijsvisie maar ook thuis. Dus ik vind het een versterking wanneer je ook privé als juf kunt zijn. Of als juf je privéleven kunt delen.

Er zijn geen hokjes in het leven, alles staat met elkaar in verbinding. School en jouw thuis dan niet? Spontaniteit, gezelligheid en verbinden. De wereld kan deze eigenschappen momenteel goed gebruiken. Dus geef ik het voorbeeld. Ik ben inderdaad die gekke juf die in de kou aan de deur staat voor een praatje. Die een kort racespelletje in de supermarkt houdt (heel klein en veilig zonder omstanders, wees gerust) of je helpt als je net iets te kort komt bij de kassa. Ook die juf die ‘belletje trek’ best een keer kan waarderen.En zo niet? Wordt het te veel? Dan leg ik het je uit. Geef ik de grenzen aan. Met een uitgebreide uitleg voor jouw begrip, met voorbeelden en met een alternatief. Want zo gaan we met elkaar om. Tenminste, die band hoop ik als juf echt over te brengen! Dus zal ik hoogstwaarschijnlijk deze winter nog eens in de kou staan. Geeft niets, daar ben ik voor. Als kinderen terug blijven komen, heb ik mijn taak volbracht. Dat is mijn vak.

KINDEREN DOEN NIET WAT JE ZEGT, KINDEREN DOEN WAT JIJ DOET!
Dus wat doe jij?

Liefs,
Babette

Meer lezen van Babette en haar collega Kim? Volg hen op de mamablog Xazoe lifestyle