Blog: ‘Game over… zijn schoolkinderen mogelijk écht verslaafd?’

Wij zijn UN1EK! Babette t Hart - bloggerJuf Babette werkt bij CJBS ’t Kompas en schrijft over haar belevenissen binnen en buiten de klas.

Deze week hadden we in de klas bij begrijpend lezen een interessant onderwerp: schoolgaande kinderen die mogelijk verslaafd zijn aan gamen. Een nieuwsitem waar nu over gesproken wordt: ‘Jongens veel meer verslaafd dan de meisjes.’

Ik als juf kon hieruit een aantal dingen wel direct herkennen. De kinderen vonden het in eerste instantie wat vergezocht. Hier wordt dus bij ons over gesproken. Geen zwart-wit verhaal, maar de grijze weg in het midden zoekende. Samen onderzoeken we het onderwerp: gamen. In de tekst kwamen ze aan de hand van voorbeelden te weten wanneer je verslaafd zou zijn aan gamen: niet kunnen stoppen, vele uren per week eraan besteden en een slecht gevoel krijgen als je eens niet kunt gamen. Direct werd er van zus naar broer geroepen: “Zie je…”

Kinderen waren geraakt door het onderwerp. En eerlijk is eerlijk: 1 op de 10 jongens (van 12 tot 15 jaar dan weliswaar) zou verslaafd zijn. Een snelle rekensom liet zien als wij in de bovenbouw 20 jongens zouden hebben er dus minimaal 2 verslaafd zijn….Blikken gingen over en weer. Zou het echt? Na eerst eens rustig de tekst te hebben doorgelezen had die eerste verbazing behoefte aan meer informatie. Tja, dan sta je als niet gamende juf toch lijnrecht tegenover de echte die-hard gamers. Was het moeilijk om de groep gamers te laten inzien dat er gevaren bestaan? Gelukkig was dit totaal niet aan de orde. Inmiddels zijn de kinderen discussies, stellingen en onderzoeken bij ons gewend. Ze weten dat ze met goede argumenten komen als ze erover meepraten. En toen bleven er nog een hoop vingers over…
“Juf, als ik game en mijn moeder roept dat we gaan eten en ik wil liever niet, ben ik dan verslaafd?”
“Juf, ik game wel en was misschien verslaafd, maar nu zit ik maar zoveel uur op de laptop, zoveel uur op de spelcomputer en zoveel tijd op mijn mobiel. Valt mee toch?”
“Juf, dat spelletje hier op school blijven we soms opzoeken na schooltijd. Zijn we dan nu verslaafd?”
Kinderen (jongens) met concentratieproblemen lopen een groter risico. Gelukkig speelt de broer van deze jongen nog véél meer. Dat was een opluchting voor mijn leerling.

En toen viel er een stilte… En was het tijd voor een peptalk na de bewustwording. Want gamen is niet alleen maar slecht. Gamen zorgt er ook voor dat je strategieën kunt bedenken, je creatiever wordt, je ruimtelijk inzicht kan groeien, je reactiesnelheid kan verbeteren en je leert beslissingen te nemen. Soms leer je ook over bepaalde onderwerpen heel veel, bijvoorbeeld geschiedenis. Daarom is het zo leuk dat studenten van het Grafisch Lyceum in Rotterdam nu een game ontwerpen over de wederopbouw van Rotterdam. “Dan gaan wij dat wel gebruiken als leerstof toch, juf?” “Dat zou nou perfect bij ons passen, we zijn toch Jenaplan?” “Dan leren we op een moderne manier en hoe wij ook geboeid zijn!” Briljant. Ze ontwikkelen soms gewoon hun eigen onderwijs.

We zullen het zien in de toekomst. Voorlopig zijn ze weer even geraakt en hoop ik ze wat bewuster te hebben gemaakt over de gevaren van gamen. Als je gewoon goed op jezelf past en die weegschaal in balans houdt, is er niets aan de hand!

Liefs,
Babette

Meer lezen van Babette en haar collega Kim? Volg hen op Xazoe lifestyle