Blog: durf in het onderwijs!

Babette t Hart - bloggerWij zijn UN1EK! Onze blogger ‘Juf Babette’ werkt bij CJBS ’t Kompas en schrijft over haar gedachten en belevenissen binnen en buiten de klas.

Ik beschouw mijzelf nog niet als oud met mijn 31 jaar. Dit is juist een interessante periode voor mij. Ik beschouw mezelf nog tot de jonge dertigers die lekker veel willen ontdekken in de wereld en nieuwe ontwikkelingen promoten. Maar hierbij of hierdoor is er het laatste jaar wel een kloof ontstaan. Een kloof tussen mij en de rest van de wereld. Voor de duidelijkheid: onder de rest van de wereld bedoel ik dan de onderwijswereld waarin ik mij veel uren per week bevind, ‘mijn onderwijswereld’ dus.

In ‘mijn onderwijswereld’ promoten we de maatschappij bij de kinderen. De wereld ‘leren’ is ontzettend belangrijk voor de brede ontwikkeling van kinderen. We leren de kinderen via lessen om belangrijke onderwerpen in de wereld te begrijpen en we halen workshops en gastlessen de school in.

We maken de wereld wat kleiner. De basisschool is een oefenplaats voor wereldburgers tenslotte. Maar als wij zo’n enorme oefenplaats zijn, waarom is er dan nog slechts een topje van de ijsberg aan scholen die een échte verandering aandurven, flexibel onderwijs bieden en écht meegaan met de tijd?

Begrijp me goed: ‘mijn school’ en de scholen om mij heen in ‘mijn onderwijswereld’ onderzoeken wel degelijk modern onderwijs, kijken naar wat kinderen nodig hebben en blijven zich ontwikkelen. Ze zijn soms heel vooruitstrevend. Het is alleen… soms kan het mij niet snel genoeg gaan. Stapje voor stapje begrijp ik maar al te goed, iets moet degelijk veranderen. Maar durven ontwikkelen is iets wat nog vergroot kan worden! DURF in het ONDERWIJS!

Want als er in de kerndoelen staat omschreven dat we kinderen leren zorg te dragen voor de lichamelijke en psychische gezondheid van henzelf en anderen en wij de kinderen ook willen meegeven om zich redzaam te gedragen in sociaal opzicht, dan is de vraag natuurlijk HOE deze lichamelijke en psychische gezondheid vergroot kan worden en WANNEER kinderen zich het meest redzaam kunnen gedragen in de omgang met iedereen?

Is voor de kinderen ‘onderwijs van 9 tot 5′ dan het meest ideaal? Voor iedereen? Altijd? Bevorderen we hiermee actief burgerschap en sociale integratie? Er is een regenboog aan verschillen in de groep, ook zo’n mooi aspect in het onderwijs om bij te brengen aan kinderen. Maar zij zijn dan wel allemaal gelijk actief, klaar om te leren, als school ’s ochtends vroeg begint? Deze regenboog aan verschillen, daar mag nog wel eens wat extra aandacht naar uitgaan!

De vernieuwingsscholenstroom vind ik hierbij een mooi passend voorbeeld. Vernieuwingsscholen, je radartjes gaan al direct werken en denken na over allerlei mooie moderne onderwijsbeelden die NU vernieuwend zijn. Helaas, de vernieuwingsscholen zijn sinds de jaren 60 al aan een opmars bezig. Dit is niet nieuw meer. Ze zijn wel de voorloper geweest om uit een oud jasje te kruipen. De vernieuwingen bij deze scholen ging in het verleden harder dan bij het reguliere onderwijs. Maar is dit beeld niet wat achterhaald inmiddels? De enkele manier van lesgeven, klassikaal, volgens één vast ritme, binnen één enkele oude visie is er niet meer. Onderwijs, iedere school, heeft inmiddels een nieuw jasje aangemeten gekregen. Gelukkig.

Alleen vind ik nu dat nieuwe jasje alweer ontzettend oud! Want we zien aan scholen dat er een échte vernieuwing nodig is, soms ook al gaande is, maar lang nog niet breed genoeg en lang nog niet naar mijn zin. We zitten nog steeds vast in een oud patroon. De vastigheid van banen van 9 tot 5 in de maatschappij is niet meer van nu. Waarom dan nog steeds wel in het onderwijs? De vakanties liggen vast. Begrijp me goed, ik heb ze hard nodig om bij te tanken en vastigheid biedt ook zo zijn voordelen. Maar is dít nog van deze tijd? Als je op vakantie gaat laat je thuis even de boel, je relaxt vooral veel, bent flexibel en doet nieuwe ervaringen op. En dat is nu juist het punt. Als dit ons zó ontzettend goed doet, als wij onszelf hiervan ontwikkelen, als wij op die manier kunnen opladen, waarom zetten we deze flexibiliteit dan niet door in ons onderwijs?

Ik verlang naar flexibel onderwijs want dán laden wij op en groeien wij zo enorm. Flexibiliteit in mogelijkheden, in onderwijsvormen en -tijden. Flexibiliteit in talentontplooiing voor kinderen en de mensen die er werken. Dat ben je op grote schaal aan het ontwikkelen en groeien. Dan groeien we vanzelf de wereld in, of de wereld groeit om ons heen. Het is maar net hoe jij dit ziet…

Vraag je aan de start van dit nieuwe schooljaar af: is het nodig om jouw beeld van het onderwijs te vernieuwen?

DURF in het ONDERWIJS! Ga voor die regenboog aan verschillen!

Liefs,
Babette

PS: Ik schrijf vanuit een droom, een wens, een verlangen… Nu hou ik het nog bij mijn eigen verhalen, mijn beelden uit vakantie die ik vertel op school. Ik geef die ervaringen mee aan de kinderen en aan mijn eigen peuter. Want ook een peuter kan al ontzettend flexibel zijn: ze steekt hier veel van op, ze geniet meer en krijgt een mooi tas aan bagage mee! Ik ben voor!

Meer lezen van Babette en haar collega Kim? Volg hen op de mamablog Xazoe lifestyle