Vijf jaar UN1EK: op weg naar nieuw strategisch beleid

In augustus bestaat UN1EK vijf jaar. De strategische koers voor de komende vijf jaar wordt uitgezet. Het college van bestuur vertelt daarover aan collega’s van UN1EK.

“Een mooie quote komt van Winston Churchill: “Succes is het vermogen om keer op keer te falen zonder daarbij je enthousiasme te verliezen”. Het zegt ook veel over het leerproces van kinderen. Trial and error noemen de Amerikanen dit. Leren door te doen, leren door fouten te mogen maken, leren doordat er ook steeds volwassenen, professionals om je heen staan om je weer op de been te helpen en aan te moedigen om door te gaan. Voor UN1EK gaan de woorden van Churchill dan ook extra op. We zijn gefuseerd, hebben dat “gewoon” gedaan, samen begonnen aan een reis waarvan we ongeveer wisten wat de bestemming zou zijn.

Nu, vijf jaar verder staan we aan de vooravond van een herbezinning op die koers. We reflecteren op de droom de we vijf jaar geleden hadden. We omschreven die droom toen als volgt: 

UN1EK wil kinderen van 0 tot 13 jaar hun talenten laten ontwikkelen en
hen begeleiden in hun groei tot zelfbewuste en verantwoordelijke wereldburgers
die, in balans met zichzelf en hun omgeving,
in een steeds veranderende wereld willen blijven leren.

We krijgen nog steeds warme gevoelens bij deze tekst. Onze huidige reflectie gaat dan ook wat minder over deze droom maar gaat over wat daar nu van is uitgekomen. Inmiddels hebben we elf IKC’s up and running. We begonnen er vijf jaar geleden met drie. Wij zien het IKC als het middel. Een IKC is nog niet per definitie een omgeving waarin een integraal aanbod wordt verzorgd. Door opvang en onderwijs onder één bestuur te brengen, IKC’s door één eindverantwoordelijke directeur te laten aansturen en te werken vanuit één visie, menen wij wel dat de randvoorwaarden voor het realiseren van een integraal aanbod optimaal zijn. In het realiseren van dat integrale aanbod ligt in onze ogen de komende jaren een belangrijke uitdaging. Interprofessioneel samenwerken en handelend vanuit een expliciet geformuleerde visie op leren en ontwikkelen biedt in onze ogen de beste garantie om onze collectieve droom te realiseren.

Prachtige volzinnen maar, horen we jullie zeggen, wat nu als er straks geen collega’s zijn om het werk te verzetten. Voor het echt realiseren voor samenwerking tussen kinderopvang, onderwijs, jeugdzorg en wijkteams is ruimte nodig. De waan van de dag regeert binnen onze tak van sport. Het regelen van invalkrachten kost onevenredig veel tijd. Kortom de context waarbinnen we een dergelijke complexe opdracht willen uitvoeren is duivels ingewikkeld en wordt er de komende jaren niet beter op. Tel daarbij op dat we te maken hebben met een onbetrouwbare overheid en het plaatje is compleet.

En toch… toch menen wij dat we hier werk van moeten maken. Wat ons bindt is de loyaliteit richting de kinderen. Voor hen willen we het maximale uit de kast halen. Voor het bestuur is het dan ook niet de vraag of we hiermee aan de slag willen gaan, maar hoe we het gaan doen. Hoe creëren we ruimte voor het creatieve proces dat nodig is om een echte transitie te realiseren. We noemen dit met opzet een transitie. De groeiende complexiteit, het personeelstekort, de onbetrouwbare overheden dwingen ons om anders te gaan denken, anders te gaan organiseren, anders om te gaan met elkaar en met de kinderen. Prof. dr. Jan Rotmans, hoogleraar transitiekunde aan de Erasmus universiteit, noemt het niet voor niets een verandering van tijdperk en geen tijdperk van veranderingen.

In de komende maanden zullen de strategische doelen voor de komende jaren worden gepresenteerd. Groepen personeel zijn middels feedback rondes gehoord. We hopen dat het verhaal hierboven je inspireert om mee te denken en dat je je professionele input blijft geven zodat we gezamenlijk die toekomst, dat nieuwe tijdperk vorm kunnen geven.

The future is not a place we are going to, but one we are creating.”

Claudia Doesburg en Eric Boerhout
college van bestuur UN1EK

Share Button