In gesprek met… Bea Olivier, directeur IKC Ichthus

IKC Ichthus in Maasluis is sinds 2015 een integraal kindcentrum. De IKC-wording was voor ons een geleidelijke beweging, waarin we veel aandacht hebben besteed aan het helder formuleren van ons profiel. Daarbij zijn we heel dicht bij onszelf gebleven: we zijn uitgegaan van waar onderwijs en opvang afzonderlijk van elkaar al goed in waren, en waar we samen nog beter in zijn. Ook bij de inrichting van onze organisatie hebben we geen radicaal nieuwe keuzes gemaakt, maar zijn we dicht bij onze eigen kracht gebleven. Zo zijn we gekomen tot een stabiel IKC dat klaar is voor de toekomst!

Normen en waarden

Een van de eerste dingen waarmee we aan de slag gingen toen we wisten dat we een IKC zouden worden, is het profiel van IKC Ichthus. In ons IKC kwam een christelijke school samen met openbare opvang, dus we gingen als eerste met elkaar in gesprek over onze identiteit. Wat willen we een kind meegeven, was de vraag die in een aantal sessies centraal stond. Het mooie was dat onze normen en waarden niet zo veel van elkaar bleken te verschillen.

Als een vis in het water

“Waar blinken we als onderwijs en opvang nou echt in uit? Ons veilige pedagogische klimaat!”

De volgende stap was om uit die gedeelde waarden een duidelijk profiel voor ons IKC te formuleren. We wisten dat vrijwel al onze kinderen van huis uit al een brede ontwikkeling meekrijgen. Een profiel gebaseerd op bijvoorbeeld sport of cultuur vonden we daarom minder goed bij ons passen. Waar blinken we in onderwijs en opvang echt in uit? Daar was iedereen het al snel over eens: ons veilige pedagogische klimaat! Zowel ouders als kinderen laten ons dat keer op keer weten, bijvoorbeeld in tevredenheidsonderzoeken. Zo kwamen we uit bij ons motto ‘Als een vis in het water’. We willen namelijk dat ieder kind op ons IKC zich zo voelt. Daarnaast sluit het mooi aan bij het Ichthus-symbool in ons logo, dat onze christelijke identiteit weerspiegelt.

Elkaar scherp houden

We hebben twee jaar hard gewerkt om op basis van het nieuwe profiel ons IKC op de kaart te zetten. Behalve de uiterlijke zaken als een logo, brochure en website, hebben we ook het pedagogisch beleidsplan en de doorgaande lijn van 0 tot 13 uitgewerkt. Dat was best een hectische tijd. We zitten nu in de volgende fase: verdieping geven aan de IKC-gedachte. We zien dat die steeds meer leeft bij onze medewerkers, maar we moeten elkaar scherp houden. Bij alles wat we doen moeten we ons realiseren dat we bezig zijn voor kinderen van nul tot dertien jaar. Willen we bijvoorbeeld de resultaten van het onderwijs verbeteren? Dan moeten we ook nadenken hoe we daar bij de peuters al aandacht aan kunnen besteden.

Vanzelfsprekende overgang

“We merken nu al dat de doorstroming naar het onderwijs soepeler verloopt.”

Zeker voor de mensen in het onderwijs was de overgang vrij vanzelfsprekend. In de opvang merkten medewerkers meer van het feit dat we een IKC werden. Er kwam een peuterspeelgroep en het VVE aanbod moest aansluiten op het onderwijs. De komende tijd gaan we ook in de opvang werken met het kindvolgsysteem BOSOS, dat we in alle opvanggroepen en in het onderwijs al gebruiken. Dat helpt ons onder meer enorm bij de vroegsignalering. Het is een van de manieren waarop we de doorgaande lijn concreet maken. De pedagogisch medewerkers merken nu al dat de doorstroom van peuters naar het onderwijs soepeler verloopt, dat daar echte winst wordt geboekt. Dat motiveert ons natuurlijk!

Organisatie

Een punt waar we best mee hebben geworsteld, is de organisatiestructuur van het IKC. In een ideale wereld zou er in die structuur geen onderscheid meer zijn tussen opvang en onderwijs. Deels is dat in de praktijk ook zo: we hebben een intern begeleider voor kinderen van twee tot zes jaar en een IB’er voor kinderen van zeven tot dertien. Maar in de aansturing van de teams hebben we toch vastgehouden aan een traditionele verdeling, met een hecht team dat bestaat uit een IKC-directeur die uit het onderwijs komt en een manager opvang. Daar zit zo veel inhoudelijke vakkennis en ervaring van de twee disciplines dat we het met het oog op de kwaliteit en continuïteit niet anders wilden organiseren.

Plannen voor de toekomst

Nu we de randvoorwaarden voor het IKC goed op orde hebben, zitten we vol plannen voor de toekomst. We willen de doorlopende lijn bijvoorbeeld nog beter zichtbaar maken in de manier waarop we met onze kinderen omgaan. Hoe stimuleer je bijvoorbeeld de samenwerking tussen kinderen van zulke verschillende leeftijden? Kun je de manier waarop je onenigheid tussen kinderen oplost, gelijktrekken tussen onderwijs en opvang? Dat zijn dingen waarover we nu gaan nadenken. Daarnaast gaan we vanaf dit schooljaar werken met de digitale onderwijsomgeving Snappet. En als de kinderen dan toch met Chromebooks gaan werken, wordt het ook mogelijk om contacten te leggen met kinderen op andere plekken in de wereld.

Aandacht voor duurzaamheid

“We willen de kinderen ervan doordringen dat er maar één aarde is en dat we daar zorgvuldig mee moeten omgaan.”

Een andere belangrijke afgeleide van ons profiel ‘als een vis in het water’, is aandacht voor duurzaamheid. We zijn een afvalvrij IKC: we vragen ouders bijvoorbeeld om kinderen geen drinkpakjes en andere verpakkingen mee te geven. In ons hele IKC scheiden we het afval: in alle ruimtes en lokalen staan afvalbakken voor papier, GFT, plastic en restafval. Het afval wordt apart opgehaald; de gemeente Maassluis werkt daarin heel goed met ons mee. We zamelen ook lege batterijen en oude mobiele telefoons in. We willen de kinderen ervan doordringen dat er maar één aarde is en dat we daar zorgvuldig mee moeten omgaan.

Onze stip op de horizon is dat we die verschillende thema’s nog veel nadrukkelijker een plek geven op het IKC. Er zijn bijvoorbeeld Unesco-scholen, met extra aandacht voor internationale verbondenheid en duurzaamheid. Daarin komen allerlei zaken die wij belangrijk vinden, bij elkaar. We zouden het prachtig vinden als we uiteindelijk een Unesco-IKC zouden worden.

Stapje voor stapje

Een Unesco-IKC worden, is een verre toekomstdroom. Toch is het een visie waar we stapje voor stapje naartoe werken. We realiseren ons dat we nu niet kunnen overzien in wat voor wereld onze kinderen straks terechtkomen. De ontwikkelingen op maatschappelijk, technologisch en economisch gebied gaan zó ontzettend snel. Juist daarom is het heel belangrijk om kinderen al heel vroeg een stabiele basis, en heldere waarden en normen mee te geven, zodat ze straks makkelijker hun weg in de wereld kunnen vinden. Of beter nog: zodat ze zich ook in de snel veranderende moderne wereld als een vis in het water voelen!

 

Share Button